اخبار

از تدوین دستورکار ۲۰۳۰ تا توسعه منطقه‌ای، نهادسازی، نوآوری و اصلاح معماری تأمین مالی جهان اگر بخواهیم مهم‌ترین نهادی را که طی چند دهه گذشته مفهوم «توسعه پایدار» را از یک بحث تخصصی به یک دستورکار جهانی تبدیل کرده است معرفی کنیم، سازمان ملل متحد در مرکز این تحول قرار می‌گیرد. نقش سازمان ملل فقط […]

از مجمع عالی‌رتبه توسعه پایدار و مجمع جهانی شهری تا COP31؛ جهان کجا درباره آینده توسعه تصمیم می‌گیرد؟ توسعه پایدار امروز دیگر موضوع یک سازمان یا یک کنفرانس تخصصی نیست. شبکه‌ای از اجلاس‌های جهانی شکل گرفته که در آنها دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی، شهرها، دانشگاه‌ها، سرمایه‌گذاران، شرکت‌ها، جامعه مدنی و جوامع محلی درباره آینده شهرها، مناطق،

از توسعه روستایی و احیای تالاب‌ها تا حکمرانی محلی، اقتصاد جامعه‌محور و شهرهای پایدار دهه گذشته را می‌توان یکی از دوره‌های مهم تجربه‌اندوزی ایران در حوزه توسعه پایدار دانست. اگرچه کشور هنوز با چالش‌های بزرگی در حوزه آب، محیط‌زیست، توسعه نامتوازن منطقه‌ای، بهره‌وری و حکمرانی روبه‌روست، در همین دوره پروژه‌ها و برنامه‌هایی در ایران اجرا

کسانی که نگاه جهان به توسعه، انسان، طبیعت، اقتصاد و حکمرانی را تغییر دادند توسعه پایدار محصول اندیشه یک فرد یا یک سازمان نیست. آنچه امروز با عنوان Sustainable Development می‌شناسیم، حاصل چند دهه تحول فکری و اجرایی است؛ از بازتعریف مفهوم توسعه و قرار دادن انسان در مرکز آن تا شناخت محدودیت‌های طبیعت، اهمیت

از بازآفرینی مناطق صنعتی و شهرهای هوشمند تا اقتصاد چرخشی اروپا در سال‌های اخیر توسعه پایدار را بیش از آنکه یک سیاست محیط‌زیستی بداند، به راهبردی برای بازطراحی اقتصاد، صنعت، شهرها و مناطق تبدیل کرده است. آنچه تجربه اروپا را قابل توجه می‌کند، پیوند میان سیاست‌گذاری کلان و پروژه‌های ملموس محلی است؛ یعنی اهداف اتحادیه

صنایع خلاق در سال ۲۰۲۶ بیش از هر زمان دیگری از حاشیه سیاست‌های فرهنگی به متن سیاست‌های اقتصادی، صنعتی و توسعه منطقه‌ای جهان آمده‌اند. طراحی، صنایع‌دستی، مد، بازی، فیلم، موسیقی، معماری، رسانه، هنرهای دیجیتال و دیگر فعالیت‌های خلاق اکنون نه فقط حامل فرهنگ، بلکه بخشی از اقتصاد نوین جهان محسوب می‌شوند. بررسی تازه‌ترین تحولات نشان

از احیای صنایع‌دستی و مد تا هاب‌های خلاق، فناوری و توسعه منطقه‌ای صنایع خلاق زمانی به یک نیروی واقعی توسعه تبدیل می‌شوند که خلاقیت از سطح تولید یک اثر فراتر رود و به زنجیره‌ای از مهارت، طراحی، فناوری، تولید، بازار، مالکیت فکری و کارآفرینی متصل شود. بررسی پروژه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد جهان به‌تدریج از «حمایت

از شهرهای سبز و بنادر هوشمند تا پارک‌های صنعتی پایدار و سرمایه‌گذاری در طبیعت سرمایه‌گذاری سبز در جهان به‌سرعت در حال فاصله گرفتن از تعریف محدود «سرمایه‌گذاری در انرژی پاک» است. نسل جدید پروژه‌ها تلاش می‌کنند هم‌زمان چند مسئله را حل کنند: افزایش بهره‌وری، ارتقای کیفیت زندگی، توسعه منطقه‌ای، ایجاد کسب‌وکار، بازآفرینی زیرساخت، استفاده بهتر

به یاد اندیشمندی که از مرزهای دانش عبور می‌کرد. محسن قانع‌بصیری را نمی‌توان به‌سادگی در یک عنوان خلاصه کرد. نویسنده بود، پژوهشگر بود، تجربه صنعت و مدیریت داشت، با اقتصاد و تکنولوژی درگیر بود، درباره فرهنگ و هنر می‌اندیشید و بیش از همه، دغدغه فهم روابط میان پدیده‌ها را داشت. شاید مناسب‌ترین واژه برای توصیف

۱۲ تحول مهم در توسعه منطقه‌ای، نوآوری، حکمرانی و بازطراحی الگوهای توسعه. توسعه پایدار در جهان امروز بیش از گذشته از یک مفهوم عمومی به یک چارچوب عملی برای تحول مناطق، شهرها و اقتصادهای محلی تبدیل شده است. روندهای جدید نشان می‌دهند که تمرکز نهادهای بین‌المللی دیگر صرفاً بر محیط‌زیست یا کاهش فقر نیست؛ بلکه